"سلمان هراتی"

"This short poem is written out of nationalistic passion for dear IRAN "
by S. Afshar

Persian Gulf

The Persian Gulf is always Persian Gulf

The true consciences know, that's enough

Though animosity over its name is rough

The brilliant civilization glints like ruff

All the gruff mischief is nothing but huff

No worry, surely their bluff puts us in luff

...صبح بخیر آسمان عزیز!
ای رشته های معطر و دلچسب نسیم
که یآس را می زدایید
از این دنیا که آدمیان
مختصر شناخته اندش
در جلوه های که دیده اند فقط
و همچنان به خطا رفته اند
با دیدگانی این چنین مشغول خویشتن!

"برایان پَتِن"

*****
پ ن: صبح بخیر دوست عزیز، که مختصر شناخته اند تو را...!

واقعا چقدر مسرورم که بالاخره تعطیلات عید به سر رسید و می تونیم مجددا به آغوش گرم دانشگاه قم و جو پرانرژی و شادش برگردیم!

خیلی مسرورم!

 سال نو به همه ی دوستای خوبم، به ویژه دختر خانم های شرقی مبارک!

آرزوی سالی سرشار از امید و آگاهی برای همه!

آنه، تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت،
وقتی که روشنی چشم هایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود؟
با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات،
از تنهایی معصومانه دست هایت.
آیا می دانی که در هجوم درد ها و غم هایت و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت، حقیقت زلالی دریاچه ی نقره ای نهفته بود؟

آنه... اکنون آمده ام تا دست هایت را به پنجه ی طلایی خورشید درستی بسپاری و در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی!
اینک آن شکفتن و سبز شدن در انتظار توست.
                                                                    در انتظار تو... !

******
پ ن: گاهی حس می کنم چقدر به "مونت گومری" بابت لحظه های پاکی که به دوران کودکیمون هدیه کرده مدیونیم!

چند شب پیش پیامی رو از یکی از دوستانم دریافت کردم که می گفت: "خوشبختی یعنی مطالعه ی یک رمان زیبا در یک شب سرد زمستانی!"
جالب اینکه دقیقا در همون لحظه از شب در حال مطالعه ی یک رمان زیبا از ادبیات افغانستان بودم. به ذهنم رسید بد نباشه بعد از این ایام امتحانات، دوستان دیگرم رو هم در این خوشبختی سهیم کنم!
رمان"بادبادک باز" نوشته ی "خالد حسینی".
نمی خوام در مورد این رمان فوق العاده عمیق و زیبا توضیح خاصی رو ثبت کنم. فقط پیشنهاد می کنم اگر تا به حال این داستان رو نخوندید حتما امتحانش کنید.
لحظات دلنشینی رو در خاطرتون ثبت خواهد کرد. لحظاتی که کمتر رمانی می تونه به این زیبایی خلقشون کنه!
اینکه در طی یک داستان نه چندان بلند بتونی مطالبی عمیق رو از ایمان، عشق، دوستی، خانواده، تاریخ، غرور، جنگ و ... بخونی تجربه ی شیرینی خواهد بود، نه؟!

در این روزهای دغدغه و درس
                        -مثل نکته ای ظریف و ملوس-
                                                     جاهای خالی را پر می کنی.

حالا فرقی نمی کند کجا باشم
                                چه بپوشم
                                            کتیرا بزنم یا نه،

وقتی می گویم "دوستت دارم"
                                   یعنی همیشه
                                          حتی ساعت های غیر اداری و
                                                                                   روزهای تعطیل!

*******

سروده: داود ملک زاده. از فصل نامه تخصصی شعر گوهران. شماره سیزدهم.

این هفته طی جلسه ی پرسش و پاسخی که با پیگیری خانم های نهاد رهبری برگزار شده بود، جناب گندمکار به منظور پاسخگویی به سوالات دانشجویان در واحد خانم ها حضور پیدا کرده بودند. از اونجا که در واحد خانم ها سالنی برای اینجور محافل وجود نداره، جلسه در نمازخانه برگزار شد. با توجه به اطلاع رسانی کمی که صورت گرفته بود کاملا قابل پیش بینی بود که دانشجویان زیادی شرکت نخواهند کرد. جلسه برگزار شد، در حالی که نمازخانه تقریبا خالی بود و نهایتا دو سه ردیف دانشجو پیگیر بودند.

سوالات زیادی پرسیدیم و جوابهای قانع کننده ای هم شنیدیم: بررسی می شه، پیگیری می کنیم، هماهنگ می شه، حتما سعی می کنیم، انشاالله و ... .

توضیح جالبی هم در مورد گروه خودمون شنیدیم. پرسیدیم چرا مدیر گروه جدید رشته ی زبان به هیچ وجه حاضر نیستند در واحد خانم ها حضور پیدا کنند؟! چرا تنها به دلیل دختر بودنمون حق استفاده از حضور مدیر گروه رو نداریم؟! جواب دادند: "خانم ایشون می خوان بیان ولی جایی که تشریف بیارند بشینند نیست!!!"

نکته ی جالب دیگری هم که توی چشم می زد این بود که آقای جوانی همراه ایشون در جلسه حضور پیدا کرده بوند و مسئول خواندن سوالات مطرح شده بودند! یعنی در واحد ما حتی یک خانم که بخوان سوالات دوستان رو بخونند وجود نداشت؟!!

آنان را بگذار
که درجهان پر هیاهوی آتش بازی که برگزیده اند زندگی کنند.
               خدایا، دلم مشتاق ستارگان توست...!

****

خواب یکی ستاره می بینم
                   جزیره ای از نور
                               که در آن زاده خواهم شد
و در عمق آسودگی شتاب آلودش
              زندگیم کارهایش را به کمال می رساند
به کردار یکی شالیزار
                           در آفتاب پاییزی!

****

"ماه نو مرغان آواره"  سروده: رابیندرانات تاگور. ترجمه: ع پاشایی. انتشارات: روایت