دختران شرقی

X

دختران شرقی

دختران شرقی

زندگی برای آنکه حس می کند تراژدی، و برای آنکه می اندیشد کمدی است!

	خداحافظ
سلام، سلام ای ماهتاب نو رسیده! شکوه لحظه لحظه های من، ستاره تا ستاره می سرایمت در این شب بلند... بیاد لحظه های سرخ و سبز بیاد یادهای خنده های تو شکوه گریه ها و نازها و غمزه ها، ترنم نگاه پاک ماهتاب در آن شبانه های سوت و کور خاطره... - طراوت نگاه نازنینت عاشقانه جاودانه باد ماهتاب من! - سلام ای ترانه ام، بهانه ام، سپیده ی نیاز من! به کنج دنج قلب تو رهی سپید یافتم در آنزمان که آسمان نبود در کنار من نهاده سر بروی سینه ات غزل زتار ماهتاب بافتیم و پود بکر خاطره نجابت تبسم ات تقدس خیالهاست کرشمه ی نگاه تو تجلی فرشتگان! زلال بیکران مهر تا ابد سپید تو تبلور سعادتیست به زیستن در آستان تو سرور شادمانه و قدح قدح شراب شب لیاقت هماره است برای ماهتاب من سرودن از سرود سرد زیستن مباح نیست در اینزمان که شورش خوش پرندگان به گوش می رسد! مرا بخوان، مرا بخوان که عاقبت به سر رسید شب بلند انتظار ولیک نامکرر است حدیث اقتدای من برای خواندن نماز عشق جاودانه ات...
+ نوشته شده در سه شنبه 1388/01/04ساعت 19:10 توسط منا \|

	شاعر
دلم می خواست، می تونستم برای تمام حرف های نگفتم یه قالب مناسب از کلمات بسازم. دلم می خواست، هر وقت اراده می کردم می تونستم یه غزل ناب بیارم روی کاغذ. دلم می خواست، یکی بود که هم می تونست حرف های نگفتم رو بشنوه و هم غزل های نسرودم رو از بر بخونه! شاید اون روز شاعر نامداری می شدم! ****** پ ن: "شاعر! دلت به راه بیاویز و از غزل طاقی بزن خجسته که دلخواه می رسد!"
+ نوشته شده در یکشنبه 1387/10/15ساعت 19:33 توسط منا \|



+ نوشته شده در یکشنبه 1387/09/17ساعت 11:42 توسط منا \|

	مرا دگر رها مکن!
نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود چگونه سایه ی سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می شود ...نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می شود! تو آمدی ز دور ها و دور ها ز سرزمین عطر ها و نور ها نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاج ها، ز ابرها، بلورها! مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعرها و شورها به راه پر ستاره می کشانیم فرا تر از ستاره می نشانی ام ...نگاه کن که من کجا رسیده ام به کهکشان، به بیکران، به جاودان کنون که آمدیم تا به اوج ها مرا بشوی با شراب موج ها مرا بپیچ در حریر بوسه ات مرا بخواه در شبان دیرپا! مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره ها جدا نکن... "فروغ فرخ زاد"
+ نوشته شده در شنبه 1387/08/11ساعت 10:57 توسط منا \|

	آسمان
آدم و تلسکوپ آسمان را می کاوند تا تجدید تعجب کنند! اما من خاکی را می شناسم که ۷۵۰ هزار ستاره ی دنباله دار در حوالی شب آن خاک می درخشد! من با چشم عشق می بینم و تو با تلسکوپ که رؤیت بیش از یک ستاره از روزن تنگ آن میسر نیست! "سلمان هراتی"
+ نوشته شده در جمعه 1387/06/01ساعت 1:41 توسط منا \|

	بدون شرح!

+ نوشته شده در دوشنبه 1387/05/07ساعت 10:33 توسط منا \|

	Persian Gulf
"This short poem is written out of nationalistic passion for dear IRAN " by S. Afshar Persian Gulf The Persian Gulf is always Persian Gulf The true consciences know, that's enough Though animosity over its name is rough The brilliant civilization glints like ruff All the gruff mischief is nothing but huff No worry, surely their bluff puts us in luff And finally chastise them on the scruff ******* پ ن: این شعر از یکی از دوستانم هست. خوشحال می شم اگر نقدی داشتید ایمیل کنید.
+ نوشته شده در پنجشنبه 1387/03/30ساعت 10:55 توسط منا \|

	صبح بخیر دنیای عزیز
صبح بخیر جهان عزیز! که مختصر شناخته اند تو را در جلوه هایی که دیده اند فقط و همچنان به خطا رفته اند با دیدگانی این چنین مشغول خویشتن. ...صبح بخیر آسمان عزیز! ای رشته های معطر و دلچسب نسیم که یآس را می زدایید از این دنیا که آدمیان مختصر شناخته اندش در جلوه های که دیده اند فقط و همچنان به خطا رفته اند با دیدگانی این چنین مشغول خویشتن! "برایان پَتِن" ***** پ ن: صبح بخیر دوست عزیز، که مختصر شناخته اند تو را...!
+ نوشته شده در سه شنبه 1387/01/20ساعت 10:40 توسط منا \|


واقعا چقدر مسرورم که بالاخره تعطیلات عید به سر رسید و می تونیم مجددا به آغوش گرم دانشگاه قم و جو پرانرژی و شادش برگردیم! خیلی مسرورم!
+ نوشته شده در شنبه 1387/01/17ساعت 13:15 توسط منا \|

	عیدتون مبارک
سال نو به همه ی دوستای خوبم، به ویژه دختر خانم های شرقی مبارک! آرزوی سالی سرشار از امید و آگاهی برای همه!
+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/12/29ساعت 0:29 توسط منا \|

	نوستالژیا
آنه، تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت، وقتی که روشنی چشم هایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود؟ با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات، از تنهایی معصومانه دست هایت. آیا می دانی که در هجوم درد ها و غم هایت و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت، حقیقت زلالی دریاچه ی نقره ای نهفته بود؟ آنه... اکنون آمده ام تا دست هایت را به پنجه ی طلایی خورشید درستی بسپاری و در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی! اینک آن شکفتن و سبز شدن در انتظار توست. در انتظار تو... ! ****** پ ن: گاهی حس می کنم چقدر به "مونت گومری" بابت لحظه های پاکی که به دوران کودکیمون هدیه کرده مدیونیم!
+ نوشته شده در شنبه 1386/12/04ساعت 12:46 توسط منا \|